Μα είναι καλοκαίρι…

ImageΌταν ήμουν μικρός με είχε αληθινά συγκλονίσει μια ιστορία που είχα ακούσει στις ειδήσεις. Μια μητέρα κάπου στην μεγάλη και μακρινή Αμερική, αφού χώρισε με τον άντρα της και απελπίστηκε γενικά από τη ζωή της, εγκατέλειψε τη μικρή της κόρη, που ήταν τότε, αν θυμάμαι καλά περίπου στην ηλικία μου -5 πάνω κάτω, ολομόναχη στο σπίτι και έφυγε προς άγνωστη κατεύθυνση. Η μικρή πέρασε περίπου μια ολόκληρη εβδομάδα ολομόναχη στο σπίτι, βλέποντας τηλεόραση, παίζοντας ηλεκτρονικά παιχνίδια και κάνοντας όλα αυτά που οι γονείς μας συχνά μας επιβάλλουν να κάνουμε με μέτρο. Αφού έφαγε ό,τι υπήρχε στο σπίτι και μη έχοντας καμιά ουσιαστική επαφή με τον έξω κόσμο η μικρή «φίλη» μου, κατέφυγε σε μια ιδιαίτερα ευρηματική λύση προκειμένου να μην πεθάνει από ασιτία: λάνσαρε την «ωμή μακαρονάδα με κέτσαπ». Ακούω ακόμα στα αυτιά μου την ταραγμένη φωνή της ρεπόρτερ. Οι υπέροχες αυτές μέρες τελείωσαν ιδιαίτερα άδοξα. Ο πατέρας της εμφανίστηκε από το πουθενά και αφού έψαξε απεγνωσμένα την πρώην σύζυγο και την κόρη, ειδοποίησε την αστυνομία, έσπασε την πόρτα και έσωσε τη μικρή. Τα δικαστήρια για την επιμέλειά της ξεκίνησαν και ζήσαν αυτοί καλά και εμείς καλύτερα.

Στο μυαλό μου, η απάνθρωπη αυτή εγκατάλειψη απέκτησε χαρακτήρα μυθικών και αξιοζήλευτων διακοπών, όπως τα παιδιά στο ιστιοπλοϊκό του Ιούλιου Βερν, που βρέθηκαν να κάνουν μόνα τους «δυο χρόνια διακοπές»,καθώς πάντα αναζητούσα την ησυχία μου και το δικαίωμα στην απόλυτη τεμπελιά. Τα τραγικά αυτά γεγονότα παρουσιάζονταν πάντα σαν τρομερές ευκαιρίες απόδρασης και αμφισβήτησης της ρουτίνας. Σε αντίθεση με τους συνομήλικους φίλους μου, ποτέ μου δεν μετρούσα μέρες για το καλοκαίρι. Βαριόμουν και το συνέδεα πάντα με τις ατελείωτες τακτοποιήσεις που απαιτούσε το χαρωπό μας νοικοκυριό. Με τα χρόνια, οι καλοκαιρινοί μήνες με βύθιζαν σε μια ατελείωτη θερινή νάρκη μονίμως στολισμένη με τους ονειρικούς στόχους της επόμενης χρονιάς, τα «θέλω», τα «πρέπει» και τα «σιγά να μην…».  Ξαπλώνω στον καναπέ σαν ηλίθιος κοιτώντας στα μάτια την αγαπημένη μου (την τηλεόραση εννοώ, μην πάει ο νους σας στο ρομαντικό), κοιμάμαι ατελείωτα και καθισμένος στο πάτωμα της κουζίνας τρώω ωμά μακαρόνια με κέτσαπ.

Αλλά ξέφυγα πάλι. Την φίλη αυτή της παιδικής μου ηλικίας την θυμήθηκα τυχαία σήμερα. Αναρωτήθηκα τι κάνει με νοσταλγία, όπως αναρωτιόμαστε τι κάνουν οι φίλοι μας από το δημοτικό (είναι άραγε ποζέρια; σουάγγερς; χίπστερ; θα με αναγνώριζαν στον δρόμο;). Πώς να περνάει τα καλοκαίρια της; Άραγε με τον ήρωα-μπαμπά της στις Μπαχάμες, με την πια μετανιωμένη μαμά της σε κάποιο μικρό και συμμαζεμένο ξενοδοχείο, ή μήπως μόνη της κλεισμένη στο δωμάτιο με ωμά μακαρόνια, κέτσαπ και άλλες αγαπημένες και απαγορευμένες απολαύσεις; Σίγουρα τίποτα από όλα αυτά δεν θα ισχύει.

ImageΕσείς, πώς περνάτε το καλοκαίρι σας; Στην θάλασσα, στο φροντιστήριο, στην κατασκήνωση, με τη γιαγιά, με φίλους, τσακώνεστε με τους γονείς σας, κυνηγάτε μανιωδώς τα κουνούπια, τις μύγες, τα κουκούτσια από το καρπούζι, κολλάνε τα χέρια σας από το λιωμένο παγωτό, το ζουμί από το νεκταρίνι, το αντηλιακό, είναι ακόμα μουτζουρωμένα τα δάχτυλά σας με μελάνι από στυλό ή έχετε ξεχάσει ήδη να γράφετε; Άραγε, ετοιμάζετε το μηχανογραφικό σας, φτιάχνετε βαλίτσες, κλαίτε, γελάτε, στέλνετε αιτήσεις σε πανεπιστήμια μακρινά, το έχετε πάρει απόφαση; Τι σχεδιάζετε;

Πείτε μου, πείτε μας. Το καλοκαίρι έχει το πιο όμορφο φως. Ας μαζέψουμε φωτογραφίες, καρτ ποστάλ, κιτς σουβενίρ, άμμο και τραγούδια, που ακούμε μόνο στα beach bar.  Ας γεμίσουμε την σπείρα με όμορφα άχρηστα πράγματα, που θα κάνουν τον Σεπτέμβρη να μοιάζει με κακόγουστο αστείο.

Φάτε φρούτα, παγωτό και μελιτζάνες. Ερωτευτείτε κουνούπια και καβούρια. Αναπνεύστε βουνό και θάλασσα. Θα το κάνω και εγώ. Θα επιβάλλω στη νάρκη δημιουργικά όνειρα. Καλό καλοκαίρι!

για την σπείρα, Ανέμης Κράτης

Advertisements

About speira_mag

ανεξάρτητο μαθητικό περιοδικό
This entry was posted in extras and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Μα είναι καλοκαίρι…

  1. Pingback: #σπείρα_καλακαίρι | σπείρα

  2. Pingback: #σπείρα_καλoκαίρι | σπείρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s