Τι να σου κάνουν δυόμισι μήνες καλοκαίρι;

 της Ευδοκίας Δάφφα

Είναι τόσες πολλές οι εικόνες, τα θέλω, οι ήχοι, οι μυρωδιές που σου έρχονται στο μυαλό με το άκουσμα μιας μόνο λέξης. Καλοκαίρι. Αχ…

ImageΌλοι μας προσπαθούμε μέσα από ένα διάστημα δύο και κάτι μηνών να ανακτήσουμε δυνάμεις για ένα δύσκολο, σίγουρα αβέβαιο και τσουχτερό (κυριολεκτικά και μεταφορικά) χειμώνα. Μπορεί, όμως, κανείς στα αλήθεια να ξεκουραστεί όσο αυτός θέλει, όπως αυτός επιθυμεί μέσα σε ένα τόσο σύντομο για τα δικά μας δεδομένα καλοκαίρι; Η απάντηση κάθε παιδιού της ηλικίας μας, είναι πιστεύω μία: «μπα ρε φίλε», τρεις απλές λέξεις… Μόνο να σκεφτείς αυτά που μέσα στο χρόνο λες πως θες να κάνεις από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβρη, αρχίζεις να κουράζεσαι και να αγχώνεσαι -μόνο στην ιδέα- μήπως και δεν τα προλάβεις… Αφού όπως πάντα όσο χρόνο και να έχεις, όσο νωρίς και να ξυπνήσεις ΔΕΝ θα τα προλάβεις, γιατί δεν το παίρνουμε επιτέλους απόφαση; Έτσι γίνεται πάντα, δεν καταλαβαίνεις πότε πέρασε κιόλας ο πρώτος μήνας, μετά αρχίζεις να βαριέσαι, να κουράζεσαι και να πλήττεις από την τόσο άγευστη και άσχημη ζέστη. Δεν σου φτάνουν τα μπάνια στη θάλασσα, οι γνωριμίες που κάνεις, ο καυτός ήλιος και βασικότερα η ΞΕΚΟΥΡΑΣΗ. Έλληνες είμαστε, δεν είμαστε και σαν τους Γερμανούς που έχουν ένα μήνα διακοπές και χαίρονται… «Ο χριστός και η παναγία, δηλαδή! Θέλουμε να ξεδώσουμε, βρε αδερφέ, να μαυρίσουμε, να λουστούμε στο φως του ήλιου, να κάνουμε ταξίδια και να γνωρίσουμε καινούργιους φίλους και εχθρούς, να έχουμε κάτι να λέμε όλη την χρονιά, αλλά, το καταλαβαίνει κανένας αυτό;», συνεχίζω να αναρωτιέμαι.

«Μήπως το καταλαβαίνουν οι γλυκοί μας καθηγητές που από την πρώτη κιόλας εβδομάδα σου βάζουν άπειρα Hausaufgaben (καθήκοντα, για τους μη γερμανομαθείς) και σε τρέχουν στα βιβλιοπωλεία, χαρτοπωλεία και λοιπά να αγοράσεις τετράδια Α4 (παρακαλώ!) σε μπλε, ροζ, κίτρινο ή κόκκινο χρώμα; Δε νομίζω…  Ίσως, ίσως, λέω να αποκτήσουν μια κάποια ευαισθησία οι γονείς μας, να πουν ‘μην αγχώνεσαι, παιδί μου, σιγά σιγά και χαλαρά’. Αλλά τέτοια πράγματα δεν γίνονται ή αν γίνουν κάποιος φούρνος πρέπει πρώτα να γκρεμιστεί.»

Έτσι μπαίνει κάθε φορά ο Σεπτέμβρης και κοιτάμε αποσβολωμένοι τη ζωή μας να επιστρέφει στην ορισμένη πραγματικότητα. Τι περιμένετε να πούμε και εμείς δηλαδή, που μας σήκωσαν άρον άρον από τα μπιτσόμπαρα και από τις ωραίες μας ξαπλώστρες και μας έβαλαν μέσα σε πέντε, άντε  δέκα, τοίχους άχρωμους και άοσμους, χωρίς καμιά ζωντάνια και μας πέταξαν από πάνω χημείες, βιολογίες, αρχαία, ιστορίες, πράγματα δηλαδή που προσπαθούμε με κόπο να ξεχάσουμε τους δυόμισι αυτούς μήνες, που ονομάζουμε καλοκαίρι και διακοπές; Παιδιά είμαστε (όταν μας συμφέρει), όχι κούκλες που τις βάζεις όπου θες, ότι ώρα θες, σε ότι κλίμα θες και περιμένεις και αποτελέσματα.

Άντε, χαρείτε ό,τι απέμεινε!

Advertisements

About speira_mag

ανεξάρτητο μαθητικό περιοδικό
This entry was posted in extras and tagged , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Τι να σου κάνουν δυόμισι μήνες καλοκαίρι;

  1. Pingback: #σπείρα_καλακαίρι | σπείρα

  2. Pingback: #σπείρα_καλoκαίρι | σπείρα

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s