Σαν πόνος…

της Νένης Μήλιου

ImageΟ πόνος έρχεται σε όλες τις μορφές. Μικρές σουβλιές, λίγη οδύνη, τυχαίος πόνος, φυσιολογικοί πόνοι που βιώνουμε καθημερινά. Έπειτα είναι το είδος του πόνου που δε μπορείς να αγνοήσεις. Μια βαθμίδα πόνου, τόσο υψηλή, που μπλοκάρει οτιδήποτε άλλο. Καθιστά τον υπόλοιπο κόσμο να ξεθωριάζει… έως ότου το μοναδικό πράγμα που μπορούμε να σκεφτούμε είναι το πόσο πολύ πονάμε. Το πώς διαχειριζόμαστε τον πόνο μας, εξαρτάται από εμάς. Πόνος… αναισθητοποιούμε, τον ξεπερνάμε, τον εναγκαλιάζουμε, τον αγνοούμε και , για μερικούς από μας, ο καλύτερος τρόπος για να διαχειριστούμε τον πόνο είναι απλά να τον διαπεράσουμε.

Το 1966, 47 χρόνια πριν οι Beatles έκαναν στον κόσμο μια απλή ερώτηση. Ήθελαν να μάθουν από πού έρχονταν όλοι αυτοί οι μοναχικοί άνθρωποι. Τετρακόσια χρόνια πριν, ένας άλλος γνωστός Άγγλος είχε μια  άποψη για όσους πεθαίνουν μόνοι τους. Ο John Donne. Πίστευε πως ποτέ δεν είμαστε μόνοι. Φυσικά, ακουγόταν πολύ καλύτερο όταν το έλεγε αυτός.

“No man is an island,
Entire of itself,
Every man is a piece of the continent,
A part of the main”

Αν μεταφράσεις τις κουβέντες που είπε ο Donne για νησιά κλπ, απλά εννοούσε ότι το μόνο που χρειάζεται κάποιος, είναι να έρθεις κάποιος άλλος… και απλά να μας πει πως δεν είμαστε επί της ουσίας μόνοι μας. Κάποιος να παίξεις, να τρέχει τριγύρω ή απλά να κάνεις παρέα μαζί του.

Έχει κι ο πόνος τα στάδια του. Πρώτη φάση είναι οι μέρες του μουδιάσματος. Αδυνατείς να κλάψεις, να γελάσεις, να δείξεις οποιαδήποτε σου σκέψη. Μετά έρχεται η μεγάλη σουβλιά, η συνειδητοποίηση αυτών που έχασες -είναι μάλλον το πιο επώδυνο σημείο. Ακολουθεί η ολική παραίτηση. Παραίτηση από τη λήψη αποφάσεων ή από την προσπάθεια για κάτι καλύτερο. Παραίτηση. Είναι απλώς το στάδιο που συνηθίζεις, ή έστω, προσπαθείς.Image

Δεν υπάρχουν λύσεις, δεν υπάρχουν εύκολες απαντήσεις. Απλά αναπνέεις βαθιά και περιμένεις να καθιζάνει. Τις περισσότερες φορές, ο πόνος μπορεί να ελεγχθεί. Αλλά ορισμένες φορές, ο πόνος σε πιάνει όταν δε το περιμένεις… χτυπά κάτω από τη ζώνη, και δε σταματάει. Πόνος… πρέπει απλά να πολεμήσεις, γιατί η αλήθεια είναι, ότι δε μπορείς απλά να τον ξεπεράσεις και η ζωή… χμ, η ζωή φέρνει πάντα περισσότερο.

Advertisements

About speira_mag

ανεξάρτητο μαθητικό περιοδικό
This entry was posted in extras and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s