για την κρίση και το χρήμα

του Θοδωρή Φλεβάρη

ImageΠηγαίνεις να ξεκουραστείς και να αποβλακωθείς μπροστά από την τηλεόραση και βγαίνεις πιο αγχωμένος από ποτέ. Σε βομβαρδίζουν με ειδήσεις περί φτώχειας, ανέχειας και λιμοκτονίας.

 «Η Ελλάδα δεν φαίνεται να ανακάμπτει, επιβολή περαιτέρω μέτρων λιτότητας διατάζουν οι Γερμανοί.»

«Παιδί λιποθύμησε εν ώρα μαθήματος!»

Είμαστε λίγο καταστροφολόγοι ως λαός, αυτό δεν είναι κάτι καινούργιο. Πλέον, όμως, έχουμε κάνει εχθρούς τους φίλους. Σκεφτόμαστε Ελλάδα και αμέσως στο μυαλό αρχίζει να παίζει σαν βίντεο η στιγμή που θα φεύγουμε, ώστε να βρούμε την τύχη μας κάπου αλλού, είναι χόμπι πλέον να αναδύονται τάσεις φυγής. Σκεφτόμαστε Ελλάδα και εμφανίζεται ένα παράπονο για όλα όσα, θεωρητικά, μας λείπουν, πώς ο νεοέλληνας δεν έχει χρήματα να βγάζει βόλτα το αμάξι τρεις φορές την ημέρα, ώστε να τον θαυμάζουν οι περαστικοί ή πως δεν υπάρχουν χρήματα για να αγοράσει κανείς το συγκεκριμένο προϊόν από την συγκεκριμένη μάρκα για να έχει το ανάλογο γόητρο.

Αν ρωτήσεις οποιονδήποτε, θα σου πει πως σαν την Ελλάδα τίποτα δεν υπάρχει. Πού αλλού τέτοιος ήλιος, τέτοια θάλασσα και πού τέτοιοι άνθρωποι; Η χώρα μας έχει μια ομορφιά σπάνια και είναι προικισμένη με πολλά από τα καλά που μπορεί να προσφέρει η φύση. Υπάρχουν τόσες πηγές ανεκμετάλλευτες, των οποίων αντί να  κάνουμε κατάχρηση σαν πεινασμένα σκυλιά που βρήκαν μετά από καιρό τροφή, τις αφήνουμε ως έχουν. Βλέπεις, φίλε, η κυβέρνηση είναι αδρανής. Βλέπεις, φίλε, οι άλλοι φταίνε, εγώ απλώς προσπαθώ να επιβιώσω.

Μας πιάνει ένα αίσθημα απαισιοδοξίας για το πώς όλα βρίσκονται σε πλήρη αποσύνθεση. Οι νέοι, άνεργοι, έχουν κάνει καραμέλα την έκφραση «Δουλεία ρε δεν παίζει» και οι εργαζόμενοι προσεύχονται για κάποιου είδους σταθερότητα. Πολλοί σκέφτονται να μην κάνουν οικογένεια, για να μην τους έρθουν τα χρέη και τους πνίξουν, ενώ άλλοι έχουν χάσει κάθε ελπίδα για το αύριο. Η κρίση αυτή παραμένει, βέβαια, μια κρίση όπως χιλιάδες άλλες. Ανεξαρτήτως του γεγονότος πως συνηθίσαμε στο βόλεμα του δημοσίου και τώρα τρέχουμε και δεν προλαβαίνουμε.

Βεβαίως και υπάρχει κρίση και, βεβαίως, υπάρχει έλλειψη σε πολλούς τομείς, αλλά αυτό θα έπρεπε να ήταν αφορμή, όχι δικαιολογία. Οι άνθρωποι που ακούμε καθημερινά να συγκρίνουν ποιος βρίσκεται σε πιο «άθλια» οικονομική κατάσταση είναι άνθρωποι που έχουν αρκετά και να ζήσουν και να επιζήσουν.

Όταν η Αμερική υπέστη το τρομερό και φοβερό Κραχ, όταν υπήρχαν ερημωμένες πόλεις και πτώματα στους δρόμους της Ευρώπης μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, τι έγινε; Αντέξαμε.Image

Τεκμήριο αποτελεί το γεγονός πως όταν ο δημοσιογράφος πηγαίνει και ρωτάει μια γριά στην Κύπρο για την κολοσσιαία οικονομική κρίση που έλαβε χώρα πριν λίγο καιρό εκεί, όπου κουρεύτηκαν υπέρογκα ποσά από τραπεζικούς λογαριασμούς, τους απαντάει: «Καλά, ηρεμήστε, χρήματα χάθηκαν, όχι άνθρωποι.»

Πρέπει να βάλουμε σε μια τάξη τις προτεραιότητες μας, αν θέλουμε να βγούμε από αυτόν τον φαύλο κύκλο. Δεν έχει νόημα να γκρινιάζουμε ούτε να κατηγορούμε οποιονδήποτε. Ευκαιρίες δημιουργούνται, δεν υπήρχαν μαγικά από την αρχή της Ιστορίας και τώρα στέρεψαν στην χώρα μας. Ας στρωθούμε στην δουλεία και ας κάνουμε ό,τι καλύτερο μπορούμε, αυτή είναι η μόνη λύση. Αυτό έκαναν τόσοι λαοί, μέσα σε τόσους αιώνες, σε κάθε κοινωνία.

 

(!) Για τις φωτογραφίες που συνοδεύουν το άρθρο: toixos.tumblr.com.

 

 
Advertisements

About speira_mag

ανεξάρτητο μαθητικό περιοδικό
This entry was posted in extras and tagged , , . Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s