Ο Μαραβέγιας που μας κάνει χαρούμενους.

της Νίκης Κωνσταντίνου Σγουρού

tumblr_my83ptnuaa1s78pgko1_500Έγινε χειμώνας. Το αυτοκίνητο μας περιμένει. Κολλάμε στην κίνηση. «Είναι sold out η συναυλία και εσείς αργείτε!», «Δεν θα μπορούμε να πάμε μπροστά», οι φίλες στα τηλέφωνα. Τα εισιτήρια στις τσάντες μας. Να διώξουμε όλα τα άσχημα για να χορέψουμε πολύ μετά. Συζητάμε. Ανοίγω το παράθυρο. Έχει όντως κρύο. Φτάνουμε. «Άσε με να μπω, μέρες τώρα στην πόρτα σου λιώνω, δυο κουβέντες να σου πω, άνοιξέ μου, είμαι απ’ έξω, κρυώνω». Μπαίνουμε. Αριστερά από την σκηνή. Η αναλογία αντρών-γυναικών είναι όντως αστεία, σκέφτομαι και χαμογελάω. Από της σκάλες που καθόμαστε μέχρι να ξεκινήσει βλέπουμε τον αδερφό του καλλιτέχνη με την κίτρινη ζακέτα να τρέχει πάνω κάτω. Γέμισαν τα τραπέζια; Παρακαλούμε να αρχίσει, κάνω θόρυβο με το καλαμάκι μου. Ο κόσμος πυκνώνει. Ξανά μπροστά. Βγαίνουν. Ένα αυθόρμητο γέλιο. Όλα είναι ένα αυθόρμητο γέλιο. Διστακτικά χορεύουμε. Ο ένας πάνω στον άλλον. Μια χαρούμενη διαδρομή με το αστικό λεωφορείο. «Στο φανάρι της Βεΐκου εμφανίζεται πεζή, σαν να κάνει πασαρέλα με μια φούστα φαντεζί». Τι ωραία πουκάμισα; Τα πάντα είναι σαν όμορφα πουκάμισα. Τρέχουμε σε όλο τον κόσμο. Τα φώτα αλλάζουν χρώματα. Σιγά σιγά χορεύουμε πιο ουσιαστικά. Τα τραγούδια σταματάνε στη μέση, τα φώτα ανάβουν, ο Κωστής κάνει πλάκα με τους μουσικούς του. Μιλάει στο κοινό, που φλερτάρει, τραβάει βίντεο, τραγουδάει δυνατά και παράφωνα. Αρπάζει ένα i-phone και τραβάει το νέο βίντεο κλιπ του. Ο κόσμος είναι ετερόκλητος, μα όλοι είμαστε αγαπημένοι και αγαπημένισσες. Ξαφνικά, ο αέρας του air condition γίνεται θαλασσινό αεράκι. Το τέλος της καλοκαιρινής περιοδείας. Βγάζεις το πουλοβεράκι, εύχεσαι να μην φοράς καλτσόν, ούτε μποτάκια. Σαγιονάρες, σαγιονάρες παντού. Ένα αστείο καλοκαίρι αναπτύσσεται ειρωνικά. «Το καλοκαίρι έφυγε και δεν το πήρε η βροχή, ο πρώτος ήλιος έσβησε, τον έκλεψες εσύ». Όλοι έχουμε μια Jane να σιχτιρίσουμε, να μαλώσουμε, να διώξουμε. Ένα τραγούδι καινούργιο και θεατρικό που σε όλο το κοινό Maraveyas_Ilegalτο ξέρει και το τραγουδάει μία. Μια ατελείωτη ανταλλαγή θετικής ενέργειας. Όλοι έχουν στο μυαλό τους την Λόλα. Πιο χαμηλά και μετά ένα άλμα με πονεμένη μέση. Χαρά και βαλσάκια. Θέλουμε κι άλλο. Μας προσφέρεται απλόχερα. Είναι μια καταιγίδα. Τι καλά που παίζουν οι μουσικοί. Πάμε βόλτα στο Παρίσι, στη rue Madame; Και μετά πολλή αγάπη, που όμως «δεν με πείθει». Παιχνίδια, χειροκρότημα, γιατί «ξημερώνει και φεύγω…». Στο αυτοκίνητο βραχνή και χαμογελαστή, πίσω στο κρύο ντυμένη με καλοκαίρι. Ποιος μπορεί να αμφισβητήσει πως ο Μαραβέγιας και οι λοιποί Ilegál μας κάνουν χαρούμενους…

Καλή Κυριακή!

Advertisements

About speira_mag

ανεξάρτητο μαθητικό περιοδικό
This entry was posted in Uncategorized. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s